Özel gereksinimli çocukların hayatında ki en büyük eksik deneyimsel tecrübe sahalarının yokluğu.

Bütün bir hafta hayatlarında ki tek aktivite evden özel eğitim merkezine gitme yolculuğu olabiliyor.

Dört duvar arasına konumlanmış ve sonsuza kadar aynı şeylerin tekrar edildiği bir yapılandırma ile varlık geliştirmeye çalışıyor çocuklar.

Seans sayılarının eksikliğinden dem vurulurken hayatın ne kadar eksik olduğu farkedilemiyor.

Bütün düğüm noktası terapideymiş giibi bir algı buhranı içinde akıp gidiyor herkes.

Deniz kıyısına ulaşmak için tahta bir yoldan bile mahrum bir çevrecilik anlayışında alternatif hayat deneyimleri önerisi sunmaktan şahsım adına üzgünüm.

Havuza girmeyi ve ata binmeyi deneyebilirsiniz demekten ben bile usandım. Yıllardır deneyim çerçevesi aynı.

Çocuklara sunduğumuz farklı ne var ?

Yeni düzenlemeler, yeni haklar… vs. 

Sonuç ?

Büyüdüğü için artık evden çıkmakta zorlanan ve usulca sistemden çıkan genç-yetişkin bireyler.

Binlerce terapinin sonucunda varılması beklenen ve umud edilen entegrasyon alanları nerede ?

Terapiler, bu çocukları yaşadıkları özel gereksinimli durumdan kurtarmayacak !

Terapiler ile entegre olmayı öğrenecekler.

Fakat büyüdüklerinde  bir entegrasyon alanı yok ise ne olacak ?

Yıllarca harcanan enerji, zaman, emek, para ve daha onlarca yitirilen hayat parçası hangi amaçla yitirilmiş olunacak ?

Ve insanların yüreğine su serpecek bu sonuç alanlarına ulaşılamayınca bu hayatlar ne hissedecek ?

Alternatif entegrasyon sahaları açmak ülkemizce zor olmamalı. 

Örneğin;

Bir teknoloji merkezi,

Bir dans okulu,

Alternatif spor kulüpleri,

Doğa içinde regülasyon grupları,

Alternatif iletişim mekanları,

Sanatsal temaslar,

Sosyal gruplar,

Doğal duysal deneyim kampları,

Ritim geliştirme grupları ve daha onlarca alternatif entegrasyon birimini içeren mini kampüslerle ülkemizi donatmak yapabileceğimiz bir şey.

Ütopik bir hikayeden bahsetmiyorum. Sosyal ve hakedilen bir yaşam hikayesinden bahsediyorum.

Yıllar içinde terapilerden alınan sonuçlar deneyimsel yaşam alanları ile buluşamadığı takdirde kaybolmaya mahkumdur.

İlkay Çolapkulu